اگه وبلاگ یه آدم بود تا حالا باید بهش برمیخورد که چرا هروقت شرایط بحران پیش میاد برمیگردم بهش و تا خوش هستم ذرهای یادش نمیکنم
ما که زندهایم
اگه وبلاگ یه آدم بود تا حالا باید بهش برمیخورد که چرا هروقت شرایط بحران پیش میاد برمیگردم بهش و تا خوش هستم ذرهای یادش نمیکنم
ما که زندهایم
امید که مصیبته ولی بعد نداشتن امید خودکشی دونفره اپشنه اونم انقد قولشو به کسایی دادم که تو زندگیم نیستن دیگه که قراره لحظه انجام دادنش بیشتر از داشتن امید مصیبت باشه.
یک ربع قبل اینکه نت قطع بشه یکی از دوستم ازم پرسید امید داشته باشیم یا نه؟؟ بهش گفتم من میخوام امید داشته باشم چون از نداشتنش میترسم
(((((: وااااااابیی
منم یکم دیگه با صداهای توی سرم تنها باشم اتفاقای خطرناکی می افته ،همینطوری از وبلاگت یادم افتاد از سر عادت اینکه چنلتچ چک میکردم
و خوبه که زندهای.
موافقم کاملا. =))))
احساس میکنم همه وبلاگ نویسا این چندروز برگشتن.
اخ اخ =)) برای واقعی
شاید اگه نتا رو قطع نمیکردن کلا یادم میرفت که اصلا بیانی هم وجود داشت
پاره شدم، راست میگی. :))))
یکی از دوستام گفت به خاطر اون پستی بوده که برای پراید مانث نوشته بودم :))))
دقیقا 😞
اوا سلام=))
نمیدونم :(
اینم باید تو کارنامه وبلاگ نویسیم ثبت میکردم فکر کنم :دی
مراقب خودت باش، تا جایی که میشه
سلاممم
چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود:)
ما هم زندهایم و امیدوار ... به امید روزای خوب